Home

Daan is acht geworden, dus we kregen zes vrienden van hem op bezoek voor zijn feestje. Bij zo'n groep jongetjes moet je dui-de-lijk zijn, dus ik vertelde meteen dat onze slaapkamer en die van Vera verboden gebied waren. In no time verschansten zich drie mannetjes in Vera's kamer, compleet met een gebarricadeerde deur. 'Vort! Allemaal naar de woonkamer!', brulde ik.

Toen iedereen er was, moesten Rob en ik weer even héél streng optreden om ze enigszins kalm aan tafel te krijgen voor de soesjes en de cake. Dingen als drie soesjes tegelijk in de mond proppen en de hele tijd een regel uit de nieuwste YouTube-hit zingen ("Zeven kleine tuinkabouters waren dol op seks / Eentje had een heel zwak hart, toen waren er nog zes") besloten we door de vingers te zien.

Na het cadeautjes uitpakken werd het gezelschap in twee teams verdeeld: de ene helft kreeg een grijs T-shirt, de andere een wit. Ik had textielstiften gekocht waarmee ze hun shirt konden versieren. Daan zelf en vier van zijn makkers waren in vier minuten klaar. Daarna stoven ze naar Daans kamer om een aanvoerder te kiezen. Hiërarchie - heel belangrijk bij die kereltjes.

Vervolgens gingen we met z'n allen buiten voetballen - een groot succes. De fanatiekelingen onder de gasten barstten in de loop van de middag wel allemaal minstens één keer in tranen uit (omdat er iets 'niet éérlijk was', omdat er iemand in hun team zat 'die er niets van kon', omdat Rob 'een partijdige scheids was'), maar die tranen verdwenen zodra de bal weer rolde. Vaak een schouderklop en af en toe een vermanende brul, én een goede catering - dat is ons recept voor een geslaagd jongensfeestje.

Om kwart over vijf zaten we uitgeteld op de bank. Daan speelde met zijn nieuwe cadeaus, Vera hielp hem met spullen in elkaar te zetten. De stilte was oorverdovend.


Roos de Bruyn (41) is getrouwd met Rob; ze hebben twee kinderen: Vera (11) en Daan (8). Roos werkt als taalkundige bij het Genootschap Onze Taal en op Zwijsenouders.nl vertelt ze over de taalontwikkeling van haar kinderen.